DORDRECHT - Wekelijks schuiven ruim veertig jongeren aan voor een illegaal pokertoernooi in een café in de Dordtse binnenstad. Hunkerend naar goede kaarten en winst zetten ze vele tientallen euros in. Voor een doordeweekse avond zit er verrassend veel volk in het Dordtse café. Waar ooit een loungehoek was ingericht, staan nu vier grote tafels met stapels fiches. Op elke tafel ligt een setje kaarten klaar, waarmee straks combinaties worden gemaakt die leiden tot een fullhouse of liever nog een straight flush. Terwijl enkele jongens herinneringen ophalen aan een eerder, minder geslaagd, pokertoernooi beklaagt een barman zich over een bezoekster die op internet had gezegd dat ze ging pokeren in zijn zaak. Ondanks dat de deuren niet op slot gaan tijdens het kaarten, proberen de organisatoren een besloten sfeer te creëren. Niet iedereen kan meedoen en nieuwe kaartliefhebbers worden stevig aan de tand gevoeld over hoe ze van de avond af weten. Na een inzet van 12,50 euro kan het eerste uur onbeperkt voor tien euro worden bijgekocht. Met die wetenschap durven veel deelnemers veel in te zetten. Aan het begin van de avond zijn er dan ook geen zonnebrillen of onderzoekende blikken naar de opponenten. ,,Niet twijfelen, gewoon meegaan!’’ roept een fanatieke pokeraar als iemand naar zijn mening iets te lang twijfelt. Nog voordat de eerste drankjes op zijn, heeft een van de jongens aan de tafel al voor zeventig euro aan fiches bijgekocht. Een kale twintiger die naar eigen zeggen graag gokt, is niet onder de indruk: ,,Vorige week had ik binnen een uur 230 euro ingezet, zegt hij met een trotse lach op zijn gezicht. Een medewerkster van het café neemt de bestellingen op. Op een verhoging staat een groot computerscherm waarop via een klok wordt bijgehouden wanneer de verplichte inzetten omhoog gaan. Door deze pokerregel houdt het spel zijn vaart. Als na een uur spelen de eerste deelnemers afvallen, kan het niet anders dan dat er voor meer dan duizend euro in de pot zit. De spelers worden serieuzer en slechts een enkeling durft nog ’all-in’ te gaan. Als een blonde dertiger voor ruim tachtig euro aan fiches inzet, observeert een man aan de overkant van de tafel hem met samengeknepen ogen. Voor hem ligt een bijna volledige straat. Een negen kan een hoge combinatie creeëren, maar wie heeft wat in zijn handen? ,,Je hebt het niet, hè?’’ vraagt hij met een uitdagende lach op zijn gezicht. ,,Nee, hij heeft het niet.’’ Toch besluit hij niet mee te gaan en gooit zijn kaarten nonchalant op tafel. De sfeer is goed. Waar de overheid bang is dat illegale pokertoernooien criminaliteit aantrekken, overheerst op het eerste gezicht de gezelligheid. De pokeravonden beginnen rond acht uur ’s avonds. Hoe laat de winnende hand wordt gespeeld, is niet te voorspellen. De bedrijfsleider van het café, tevens organisator van het toernooi, maakt zich daar niet druk om: ,,Vorige week zaten we hier tot elf uur ’s ochtends. Prachtig, toch?’’