CASTRICUM – Als voorbereiding op de MCOP speel ik veel online toernooien. Alhoewel ik geniet van online poker an sich is natuurlijk niets zo leuk is als “the real deal” het live pokeren in een casino of leuk aangeklede kroeg. Het gaat mij echt om het “gevoel”dat je daarbij krijgt, de sigaren rook boven de tafel, het geknisper van bankbiljetten die worden omgeruild voor pokerchips. Het geluid daarna van diezelfde pokerchips op tafel of tegen elkaar, de diepe zuchten(vanuit de tenen soms) van een “foute river” het gejuich en gebral bij mooi gespeelde handen, of het gebrul bij het vallen van een zelfde “goede river”.. GEWELDIG vind ik dat. Ik ben tenslotte niet voor niets al 28 jaar een beetje gok geil. Sinds mijn kennismaking met Texas holdem en dan in het bijzonder de no-limit variant kunnen we het gok wel weglaten en de rest gewoon laten staan (ben net een echte kerel soms). Dus als ultieme poging om de spanning van de MCOP na te doen had ik me via een ex collega (vroeger werkte ik natuurlijk wel gewoon) ingeschreven voor een toernooitje in Castricum (of al places).
Achteraf tot dan toe de beste beslissing van de week. Me maatje haalde me op en ik zou met de taxi weer naar huis gaan (hoezo serieuze voorbereiding). Als ervaringsdeskundige leek hem dat beter “het wil nog wel eens gezellig worden, en voor je het weet zitten je ruimen vol”. Ik kon me dat eigenlijk niet voorstellen maar oké als jij het zegt, en voor een gezellig avondje heb ik altijd wel tijd . Om een uurtje of 8 was er zo’n mannetje of 22 in de kroeg aanwezig die uiteindelijk allemaal aan het toernooi meededen. Super gezellig en van een zeer wisselend nivo spelers, er waren wat meer ervaren jongens bij maar de meeste speelden het echt als een hobby en dat komt de sfeer aan tafel zeker ten goede. Ik zat aan een hele gezellige tafel en we waren ondertussen ook nog aan het pokeren, uiteindelijk had ik 3 rebuys en een add on nodig om ergens als 20 ste van de 22 te eindigen(volgens mij). Dit omdat ik iemand de odds gaf om zijn runner runner flush te maken.
Maar ook dit kon de pret niet drukken snel een biertje erin en 5 minuten later kon ik er alweer op een normale manier over praten. Ik merk dat ik dankzij poker heel langzaam begin te wennen aan het verliezen al valt het me nog steeds zwaar moet ik eerlijk zeggen. Maar als je me 5 minuten met rust laat en ik even een sigaartje kan opsteken en een slok bier tot me kan nemen gaat het wel weer. In mijn snooker tijd was dit toch nog even anders dan vlogen de godvers en de ziektes nog wel over tafel desnoods waar iedereen bij was. Zo zie je maar je bent nooit te oud om te leren.
Na mijn zeer vroege uitschakeling duurde het ongeveer een half uurtje voor een cash game (zonder rake) werd opgestart. We begonnen met zijn vieren aan een 1-1 no limit spelletje met 1 als ante om het een beetje spannend te maken. Ondertussen schoven er nog wat mensen aan en zaten we aan een gezellig volle tafel met zijn 8-en. Omdat er steeds meer bier in ging werd er ook steeds looser gespeeld. Aan het einde van deze sessie(zo rond een uur of 3) werd een plaatje al genoeg bevonden om all in te gaan. Ik zag mijn ex collega zelfs 3 keer een bet van, één dag salaris callen met A hoog en hem ook drie keer op rij winnen. Het bleef nog lang gezellig en omdat de andere cashgame er mee stopte en wij met de BoB konden meerijden naar Beverwijk leek het ons ook een mooi moment om te stoppen. Ik had een beetje winst en met de drank eraf speelde ik precies quitte. ……Toen ik daarna thuis werd afgezet door de BoB, ben ik snel beneden op de bank gaan liggen. Natuurlijk in de hoop dat niemand (speciaal me meisje niet) me zo laat hoorde thuiskomen op een door de weekse woensdag.
Toen smorgens dan ook ineens iedereen in de kamer stond om te ontbijten, deed ik net of mijn hoofd niet bonsde. Op de vraag”goh hoe laat was je eigenlijk thuis” probeerde ik het met een voorzichtig”een uurtje of één ofzo ”terwijl ik schuin weg draaide naar de muur en toen snel me dochter een knuffel gaf om mijn schuldige gezicht in die lange haren te verbergen. “Oh das raar ik dacht dat ik om 04.47 uur precies de voordeur hoorde dichtslaan namelijk. Terwijl ze met haar handen in haar zij en met gefronste wenkbrauwen naar me stond te kijken. Ondertussen trappelde haar rechter voet met een schuldig ritme op en neer. Ze was op zoek naar een reactie van mij. Maar je bent niet voor niks al 20 jaar met elkaar ik hield wijselijk me mond maar kon mijn lachen toch niet houden en me schouders schokte op en neer. Pap je moet niet zo laat naar bed gaan, zei me dochter er nog ff overheen. Toen kwam ik helemaal niet meer bij van het lachen en toen heb ik maar een lekker ontbijtje voor ze gemaakt. Ik denk dat zeuren bij vrouwen gewoon in de genen zit. Dat kan me dochter toch nooit van mij hebben.
In de loop der jaren heb ik geleerd om thuis niet alles vrijwillig te zeggen over pokere. Begrijp me niet verkeerd niet om doelbewust te liegen maar, ik zal het uitleggen. Als je een keertje hebt verloren met poker, gaan de meeste vrouwen daar niet goed mee om (daar had ik schoenen, tassen, kleding en laarzen van kunnen kopen ben je nu helemaal gek….). Met winst daar en tegen kunnen ze wel omgaan, daar hebben ze vreemd genoeg geen enkel probleem mee, (daar kan ik schoenen, tassen, kleding en laarzen van kopen wat ben je toch een lieverd….) alleen blijft er dan weer niets over om zelf leuke dingen van te doen, en daar gaat het in beginsel natuurlijk wel om. Van een maatje van me heb ik ooit een goede tip gehad die ik jullie wil meegeven als belangrijke les om je relatie tip top te houden……
Als ze bij mij thuis vraagt hoe was het ? En hoe ging het ? Is mijn standaard antwoord altijd: MHaaa ging best wel, ik heb aardig gespeeld maar met de drankjes eraf precies quitte. Zo kost het je nooit iets want, als je wint kun je het zelf opmaken, en als je verliest heb je geen hok vol herrie…
suc7 met je poker