BEVERWIJK – Weer thuis, na een ellendige klote vlucht vanuit het door zowel god als de duivel verlaten Australië…. Via Kuala Lumpur (lekker drie en een half uur wachten en niet een normale hap voer khenne krijge daar). Eindelijk weer thuis.
Nadat Johan persoonlijk zorg draagt voor een goede doorvoer van de koffers op schiphol. Er liep namelijk een koffertje of wat vast (o.a. zijn koffer) en niet gehinderd door enige vorm van angst klom hij over de draaiende band om e.e.a. los te trekken. Johan = HELD.
De douane begreep uit onze gezellige gezichten wel dat we niet smokkelen en we mochten ongehinderd door. Ik loop het laatste stukje en ik zie 100 man (onbekende) staan wachten bij the gate, ik draai me half om en zeg voor de humor tegen Johan: Hé geen spandoeken……..ik loop een meter verder en zie nu ook de rechterkant van de groep mensen….Oja wel smileeeeeeeeeeeeeeeee van oor tot oor. Staan daar om 06.00 uur smorgens me hele gezin , moeder en me maatjes Mies en Nico met een groot spandoek Welkom Thuis Johan en Marco. Of er dan ff wat door je flikker heengaat zeg, helemaal top dit.
Johan pakt na een paar knuffels snel een taxi naar Amsterdam en ik ga met de rest mee naar (wat achteraf bleek mijn compleet versierde) huis. Het voelt heerlijk als de mensen die belangrijk voor je zijn, je hebben gemist….. Lekker een bakkie senseo, snel aan iedereen de gekochte cadootjes geven en dan vertellen hoe het nu eigenlijk was een weekje Melbourne.
Ik kijk terug op een fantastische week eigenlijk, al zal mijn laatste hand(dat heeft iedere pokerspeler) nog wel ff door mijn hoofd spoken. Je gaat naar Australië om bij een maatje te kijken kleinere toernooitjes te spelen en te cashgamen. Je speelt beide een satelite toernooitje en wat denk je, je wint 2 tickets voor het main event. één doe je in de verkoop (gratis reisje ineens met zakgeld) en met de andere wordt je 35 ste in een toernooi met niet alleen 800 deelnemers maar daaronder o.a. 50 van de beste spelers van de wereld…... Ik weet het niet maar dit moet haast wel Living the Dream zijn. I FEEL PROUD BABY. Bla Bla Bla Oké en dan nu weer normaal, voetjes op de vloer wat ga je nu verder doen Flugel.
Omdat succes altijd naar meer smaakt komt vandaag Frank (een ervaren toernooi speler) bij me langs ik wil namelijk de rest van het jaar gaan proberen om meer van de grotere live toernooien te gaan spelen. Wel in Europa want dagen reizen heb ik er niet meer voor over. We gaan samen kijken welke toernooien we willen gaan spelen in de nabije toekomst.
Verder zal ik me vol op het online toernooien circuit storten om te zien wat daar te winnen, maar vooral te leren valt. Ik zet de lijn van afgelopen MCOP voorbereiding voort. Dat ik een aardig potje poker ben ik van overtuigd, maar om je serieus met de toppers te kunnen meten moet ik (helaas pijnlijk duidelijk soms aan tafel ) nog wel wat onderdelen van me spel verbeteren. Zoveel is de afgelopen week wel duidelijk geworden, maar wat heb ik met volle teugen genoten. Een week lang niet rustig een kaartje doen maar telkens op de toppen van je tenen moeten lopen om de acties aan tafel te verklaren, dit allemaal om daardoor de juiste tegenactie te kunnen ondernemen. Wat een genot om zo met poker bezig te zijn. Heeeeeeeeerlijk. Dat je er dan ook nog een paar centen mee verdiend is natuurlijk ook niet geheel onbelangrijk en mooi meegenomen.
Ik wilde iedereen dan ook nogmaals bedanken voor alle steun en heerlijke reacties zowel hier op de site als op mijn telefoon en thuis. Thanks allemaal.
Suc7 met je poker. Cu at the tables.